Unu el plej popularaj kaj amasaj (pro sia malmultekosto) tipoj de vagonoj estas kuŝlita vagono, aŭ ruse, plackárt. La nomo devenas de historia aldono al bileto — plackarto, kvitanco kiu permesas ekokupi certan numeritan lokon en vagono. Nun biletoj en kuŝlita vagono foje povas esti vendataj sen indiko de loko, sed pasaĝero tamen havos ĝin — la lokon indikos vagonservisto.

En kuŝlita vagono ĉeloj kun litoj ne havas pordojn, kaj en ĉiuj estas aldonaj du litoj — flankaj, post trapasejo. Ĉi tiu vagono enĥavas pli da pasaĝeroj, kaj vojaĝkondiĉoj en ĝi estas iome malpli komfortaj ol en kupea aŭ luksa vagono. Tamen multaj homoj preferas vojaĝi certe en la kuŝlita vagono: pro ĝia etoso. Longaj distancoj, daŭra veturado en Rusio devigas pasaĝerojn pasigi tagojn en vagonoj, kie kunvojaĝantoj jam baldaŭ iĝas unu granda familio, preskaŭ parencoj… en societo de kuŝlita vagono kvazaŭ reflektas kolektiva spirito, dormanta en rusoj. Post mil kilometroj de vojaĝo ĉiuj jam konas siajn najbarojn laŭ nomoj, scias kiu veturas kien, interŝanĝas adresojn, invitas unu la alia por dividi manĝon.

En ĉiu ĉelo estas 6 litoj por pasaĝeroj je du nulelioj, du tabletoj, tri bretoj kaj tri ujoj (sub malsupraj litoj) por bagaĝo, du fenestroj. Superaj litoj estas numerigitaj pare, subaj litoj estas numerigitaj nepare. La numerigado de litoj en vagono iras en laŭhorloĝnadla direkto: startas laŭ liva flanko ekde enirejo, iras ĝis fino de vagono kaj revenas laŭ dekstra flanko.

La vagonoi havas du necesejojn, kupeon de vagonservistoj, servkupeon (kie ili kontrolas la sistemojn de la vagono), la akvoboligilon. Dum vojaĝo vagonservisto vendas teon, kafon, sukeron, mineralan akvon en boteloj kaj iun ajn intermanĝetojn pakumitajn. Laŭ via peto teo aŭ kafo povas esti donita al vi en vagonaj tasoj, aŭ por via propra pretigo.

[Montri laŭvice]

Kupea vagono iom diferencas. En ĝi estas naŭ aŭ dek kupeoj — ĉeloj kun pordoj. Ĉiu ĉelo havas 4 litojn, 2 subaj kaj 2 supraj. Bileto en kupea vagono estas almenaŭ duoble pli multekostaj ol kuŝlitaj. En plej parto de tiuj vagonoj estas klimatiziloj.

[Montri laŭvice]

En ĉiu vagono laboras por du vagonservistoj. Ili kontrolas biletojn de pasaĝeroj, ilian siatempan eliron, boligas akvon, purigas vagonon inkluzive du nececejoj.

Nova projekto de La Vojaĝo — piedmarŝa vojaĝo al baza tendaro de monto Everesto (8848), la plej alta monto en tutmondo.Laŭplane ni startos el Katmanduo, buse veturos al setlejo Jiri, kaj poste piedmarŝos laŭ pado al vilaĝo Lukla, poste laŭ tradicia itinero de piedmarŝo al la baza tendaro preter vilaĝoj Namĉe Bazar, Tengboche, Dingboche ĝis najbara monto Kala Patthar.

Plena zupozata daŭro de la vojaĝo estas ĉirkaŭ 20 tagoj. Por partoprenantoj de la vojaĝo estas bezonata bona sano kaj preteco al malfacilaĵoj de monta vojaĝo (altitudmalsano, malvarmo, ultravioleco ktp).

Organizantoj rajtas rifuzi aliĝon sen komentarioj, se taksos la aliĝinton ne kapablan sukcese partopreni.

Krome de piedmarŝa vojaĝo la partoprenantoj de la piedmarŝo ankaŭ ekskursos en Katmanduo kaj ĉirkaŭaĵoj.

Por anticipaj diskutoj bonvolu kontakti nin

Video de Niklas_Grahn foto de stevehicks

La Ermitaĝo
Unua ĵaŭdo de la monato — eniro senpaga gis 17 horo.
Adreso: Dvorcovaja nabereĵnaja, 34
Tel: informejo +7 (812) 571-34-65, ekskursejo 571-84-46, 710-90-79
Retejo: http://www.ermitazh.net/

Arkta kaj Antarkta Muzeo
Ĵaŭde eniro senpga
Adreso: Marata strato, 24a
Metroo: «Vladimirskaja», «Dostojevskaja»
Malfermita: 10:00 – 18:00, kaso ĝis 17:30, dimanĉe 10:00 — 17:00, kaso ĝis 16.30, fermita lunde kaj marde
Tel: +7 (812) 571-25-49
Retejo: http://www.polarmuseum.ru

Glacirompilo «Krasin»
Sempaga eniro ĉiun unian merkredon de monato (krome organizitaj grupoj)
Adreso: korno de ‘nabereĵnaja lejtenanta Ŝmidta’ kaj 23-a linio de Vasiljevskij ostrov
Metroo: «Vasileostrovskaja»
Malfermita: 10:00-18:00, fermita lunde, marde, je lasta merkredo de monato
Tel: +7 (812) 325-35-47
Retejo: http://www.krassin.ru

La Centra mararmea muzeo
Lasta merkred de la monato sempage de 11:00 ĝis 18:00
Adreso: Birĵevaja ploŝĉadj, 4
Metroo: «Nevskij prospekt», «Sportivnaja»
Lunde kaj marde fermita
Tel: +(812) 328-25-01
Retejo: http://www.navalmuseum.ru/

Zoologia muzeo
Lasta ĵaudo de mobato – eniro senpaga.
Adreso: Universitetskaja nabereĵnaha, 1
Tel: +7 (812) 328-01-12
Retejo: http://www.zin.ru/index_r.htm

Muzeo-loĝejo de Aleksander Puŝkin
Ĉiujare je 10 februaro kaj 6 junio eniro estas senpagade 10:30 ĝis 18:00.
Adreso: nabereĵnaja reki Mojki, 12
Metroo: «Nevskij prospekt», «Gostinij dvor»
Malfermita de 10:30 ĝis 18:00, fermita marde, kaj je lasta vendredo de monato
Tel: +7 (812) 571-38-01
Retejo: http://www.museumpushkin.ru/eng/

Geologesploranta muzeo
Por solaj vizitantoj eniro senpaga.
Adreso: Vasiljevskij insulo, Srednij prospekt, 74
Tel: (812) 321-5399, 328-9248
Retejo: http://www.vsegei.ru/ru/structure/information/museum/

Pupmuzeo
Lasta lundo de monato – eniro senpaga ekde 10 ĝis 18 horo.
Adreso: Kamskaja strato, 8
Tel.: (812) 327-72-24
Retejo: http://www.museumdolls.ru

Petropavlovskaja kastelo
Eniro senpage — ĵaŭdo de monato.
Adreso: Zajaĉij ostrov (Lepora insulo),  Petropavlovskaja kastelo, 3
Metroo: «Gorjkovskaja», «Sportovnaja»
Malfermita 10:00 -19:00 (ekspozicioj),  eniro en kastelo de 06:00 ĝis 20:00, fermita merkrede.
Tel: +7(812) 230-64-31

Historia kaj arkeologia muzeo «Nienŝanc»
Eniro senpaga laŭ anticipa mendo
Adreso: Anglijskaja nabereĵnaja, 6
Tel: (812) 324-05-18
Retejo: http://www.museum700.org

Muzeo de historio de religioj
Eniro senpaga je ĉiu unua lundo de monato por solaj vizitantoj
Adreso: Poĉtamtskaja strato, 14 (kontraŭ Ĉefpoŝtejo)
Malfermita: 11:00 – 18:00, fermita merkrede
Tel: +(812) 315-30-80 administrejo, 314-58-38 ekskursejo
Retejo: http://www.gmir.ru

Muzeo de politika historio kun branĉo — Infana historia muzeo
Sempage 23 februaro, 9 majo, 18 majo, 12 junio, dua dimanĉo de oktobro (naskiĝtago de la muzeo), 4 novembro
Adreso: Kujbiŝeva strato, 2-4.
Tel: +7 (812) 313-61-63
Retejo: http://www.polithistory.ru

Muzeo de rusiaj submarŝipoj mararmeaj honore de Marinesko
Adreso: Kondratjevskij prospekt, 83
Tel: +7 (812) 543-61-91‎
Eniro senpaga.
Retejo: http://www.russianmuseums.info/M1999

Fervoja muzeo de St.Peterburga ŝtata universitato
Adreso: Moskovskij prospekt, 9
eniro senpaga nur por ekskursoj laŭ anticipa mendo
Retejo: http://www.museum.ru/M2544

Minindustria muzeo
eniro senpaga laŭ anticipa mendo
Adreso: Vasiljevskij ostrov, 21 linija, 2
Tel: +7 (812) 328-86-37
Retejo: http://www.spmi.ru/museum

Muzeo de historio de bierfarado
Adreso: Stepana Razina, 9 (teritorio de bierfarejo )
Malfermita: merkredo, vendredo de 11:00 ĝis 17:30
eniro senpaga laŭ anticipa mendo
Tel: +7 (812) 331-12-12

Muzeo de teatra kaj muzika arto
Lernantoj ĝis 18 jaroj rajtas senpage eniri en la tria ĵaŭdo de monato.
Adreso: Ostrovskogo ploŝĉad, 6
Metroo: «Nevskij prospekt», «Gostinij dvor»
Malfermita: 11:00-18:00, merkrede 13:00-19:00, fermita marde kaj je lasta vendredo de monato
Tel: +7 (812) 571-21-95

(renovigota, revenu)

Sed movadanoj pli ŝatas partopreni en diversaj kongresoj ol sendepende vojaĝi tra la mondo. Eĉ hodiaŭ, kiam mi sendas ligilojn al artikoloj de jena retejo pri vojaĝoj en diversaj esperanto-grupoj interretaj, ĝiaj membroj foje indignas: «Kial vi sendas tion en nia grupo!? Ĝi estas por informiĝi pri la perspektivo de la Esperanto-movado» …mi ne scias kiel komprenigi ilin, ke sen praktika uzado de la lingvo ĝi tute ne havos perspektivojn. Tamen, unu el partoprenantoj de hahoja UK diris mallaŭte en la kulisoj pri la kunveno: «Fakte ĝi estas turismo…». Mi tute konsentas.

Do mi decidis inviti kunvojĝantojn, anticipe projektis itinerojn kaj anoncis ĝin.  La vojaĝo startis. Nia «trasiberia» projekto komence supozis tri variantojn de itineroj:  1) tra Altajo al ĉina urbo Urumĉi, kaj vjetnamia landlimo inter  Kumning kaj vjetnamia Lao Cai, 2) laŭ Trasiberio ĝis postbajkala trapasejo en Ĉinio 3) tra mongolia ĉefurbo Ulanbatoro kaj Pekino.

Fin fine estas elektita la tria, ĉar altaja varianto estis tro peniga, kaj ĉina (preteriante Mongolion) bezonis saman tempon, sed estis malpli interesa. La itinero estis aldone korektita kaj pasis ne tra Kumning, sed tra Nanning, alia urbo najbara kun Vjetnamio. Startis preparado. Senĉese mi interŝanĝis leterojn kun perantoj en diversaj lokoj de tutmondo, klarigante eblecojn kaj opciojn de la vojaĝo. Laŭbezone mi telefonis en diversaj survojaj urboj de Rusio, Mongolio kaj Ĉinio.

Poste estis konstruita reta aliĝilo, kaj mi startis reklamon de la vojaĝo. Plej abomena okazis reago de tiel nomataj «movadanoj» ruslandaj, kiujn mi alvokis partopreni en karavano kaj helpi ĝian organizadon. Okazis, ke tiuj personoj, kiuj plej multe kriis pri ilia «agado por movado» rifuzis proponon unuavice. Kaj kelkaj eĉ penis malhelpi. Sed eble, pri tio kaj tiuj mi plu diros poste. Sed vane tiuj movadanoj esperis pri mia fordecido. Tago post tago, monato post monato, proksimiĝis tempo de starto de la karavano. Aliĝis jam 21 partoprenanto el Brazilo, Francio, Nederlando, Norvegio, Rusio — kaj brazilia grupo okazis plej amasa — 15 karavavanoj!

Kaj 6 julio mi forlasis hejmon, por reveni post 50 plenaj tagoj de vojaĝo, kiu donos al mi gravajn sperton kaj sciojn.  Trajne mi atingis Moskvon, kiun jam atingis la unua karavanano, Neil Blonstein el Novjorko.  Mia trajno ne rapidis, kaj je malfrua mateno de 7 julio mi lasis ĝin ĉe Kurskij stacidomo de Moskvo, tuj aĉetis tri poŝtelefonaj sim-kartoj kaj post 10 -minuta piedmrŝo venis en mia loĝejo por proksimaj 2 tagoj — hostalo «TS-hostel».  Simbole «TS» estas deĉifrata kiel «Trasiberio». Sufiĉe oportuna kaj malmultekosta laŭ moskvaj prez-nivelo.

Trasiberia hostalo en Mosvo, stiligita je trajno )

Tago ĝis vespero pasis plenigita per kontatoj kun perantoj kaj ĝustigoj, malfrua renkonto kun moskvaj amikoj kaj post notomeza ekdormiĝo, kaj kurta dormo  ĝis matena 5-a horo.

 (daŭrigota)

La naturaj riĉfontoj de Urumĉio estas abundaj. Ĝi estas nomata karboŝipo sur olea maro. La rezervokvanto de nafta skisto kaj salo superis cent milionojn da tunoj. Ankaŭ la rezervokvanto de gipso, fosforo, fero, uranio, mangano, oro kaj aliaj estas rimarkinda. Tie etendiĝas 164 kvadrataj kilometroj da altaj montoj, glaciriveroj kaj eterne neĝkovritaj lokoj, 65 mil hektaroj da kampoj, 642 mil hektaroj da naturaj herbejoj kaj 90 mil hektaroj da arbaroj. Tie kreskas 300 specoj da sovaĝaj stepaj vegetaĵoj. Krom tio tie produktiĝas ankaŭ greno, oledonaj plantoj, melonoj, fruktoj kaj lupoloj. Tie estas ankaŭ abundo da lumaj, varmaj kaj ventaj energioj. Ĉio ĉi metis firman bazon por la ekonomia disvolviĝo de la urbo en la estonteco.

Urumĉio estas ankaŭ turisma loko. Ĝi estis nepra trapasejo de la mondfama antikva Silka Vojo kaj interkruciĝo de la orienta kaj okcidenta kulturoj en la historio. Kun diversaj nacimalplimultoj ĝi havas fortajn naciajn trajtojn. Ĝi troviĝas meze de Eŭrazio kaj havas apartajn geografiajn trajtojn kaj klimatan medion.

Ĝi estis grava loko ĉe la norda Silka Vojo en la antikveco. Dum la dinastio Tang la grava milita stratetegia loko Luntai estis proksime de ĝi. La fama poeto Cen Sen dufoje militiris tien, plurfoje atingis Luntai kaj verkis faman poemon priskribantan la belan pejzaĝon. La dinastio Qing estas grava periodo en la historio de Urumĉio. Tiam oni konstruis urbomurojn, aranĝis prefektujan administracion, kulturis kampon kaj metis garnizonon. La diversnaciaj popoloj diligente laboris tie kaj dank’ al tio la tiea produkto rapide kreskis, venis tien multe da komercistoj kaj tiam la loko estis pli prospera eĉ ol la urboj oriente de Jiayu-pasejo, tial la pozicio de Urumĉio fariĝis pli kaj pli grava. Unue la milita kaj administra centro de la orienta Ŝinĝjango translokiĝis de Barkol al Urumĉio kaj poste ĝi anstataŭis Ili, la militan kaj administran centron de Ŝinĝjango, kiu fariĝis landlima loko pro agreso de cara Rusio, kaj tial Urumĉio fariĝis la politika, milita, ekonomia kaj kultura centro de la tuta Ŝinĝjango.

Komence de la 20-a jarcento pro trafika malfacilo la ekonomio kaj kulturo de Ŝinĝjango iom post iom postiĝis. Urumĉio, kvankam daŭre ĉefurbo de la regiono, tamen restis malgranda antikva urbo. Post la 50-aj jaroj de la 20-a jarcento ĝi multe ŝanĝiĝis kaj en la pasintaj 20 jaroj ĝiaj industrio, agrikulturo kaj paŝtado disvolviĝis rapide, senprecedence prosperis ĝia komercado, ĝia konstruado atingis novan skalon kaj ĝia fizionomio komplete ŝanĝiĝis.

Kiel atingi?

Pro sia geografia favoreco Ŝinĝjango estis nomata «pordo de la lando» jam en la antikveco. Ĝi najbaras al Mongolio, Rusio, Kazaĥio, Hindio kaj aliaj 4 landoj kaj havas landlimon 5600 km longan, 14 terajn kaj 2 unuaklasajn flughavenojn. Kiel ĉefurbo de la Ŝinĝjanga Ujgura Aŭtonoma Regiono, Urumĉio estas trafika nodo liganta la regionojn ambaŭflanke de Tianŝan-montaro, trafika nodo de Ŝinĝjango kaj aliaj lokoj de Ĉinio. Nun ĝi funkcias kiel grava urbo liganta Ĉinion kun okcidentaj landoj kaj fenestro por ekonomia kaj kultura interŝanĝo internacie. De ĝia flughaveno Divopu sin etendiĝas 61 ĉinaj kaj internaciaj aerlinioj.17 paroj da ĉinaj kaj internaciaj vagonaroj trairas ĝin. La trafiko en ĝi estas tre facila. Vi povas atingi Urumĉion buse el Alma-Ata kaj aliaj urboj de Kazaĥio, aviadile el ĉinaj urboj Pekino, Ŝjiano, Ĉengduo, el kazaĥia Alma-Ata kaj Astana, el ruslandaj Moskvo kaj Novosibirsko, trajne el ĉinaj urboj Pekino, Ŝjiano, Ĉengduo, el kazaĥia Alma-Ata kaj Astana.

La kreinto de la horloĝo Jens Olsen naskiĝis la 27-an de julio 1872 en la jutlanda urbo Ribe. Kvankam lia infana hejmo estis modesta restis tie bona kaj gaja etoso. Oni ŝatis laŭtlegi dum oni faris alian laboron kaj vespere oni finis la tagon per kantoj kaj ludoj.

Jen Olsen frekventis la Burĝan Lernejon. Li montris specialajn talentojn por matematiko, fiziko kaj aritemetiko. Jam de siaj infanjaroj li pripensis iĝi horloĝisto, sed lia patro trovis alian okupon por li ĉe fajna meĥanisto. Dum sia metia lerno-tempo ĉe li, Jens olsen leĝis ĉion pri meĥanismo de horloĝoj kaj iom post iom ankaŭ legis pri astronomio. Jens iĝis bona meĥanisto.

En la jaro 1897, post la akiro de sia metiista atesto, li kiel ’vaganta metiisto’ la tiel nomat ’Naver’ vojaĝis eksterlanden.

Li laboris i.a. en Germanio en la urbo Strasburgo, kie li profunden studis la astronomian horloĝon en la katedralo. Li rakontis al siaj amikoj, ke la permisita tempo de vizito en la katedralo ne estis sufiĉa por li. Tial li kaŝis sin en iu angulo kaj atendis ĝis kiam la aliaj vizitantoj esti for, kaj ĉio estis trankvila. Poste li profunde studis ĉiujn detalojn de la horloĝo. Li ne intencis kopii ĝin sed li nur konstatis, ke lia astronomia horloĝo almenaŭ ne estu tia.

Daŭre li vojaĝis al Svislando, kie li ŝanĝis metion kaj nun laboris kiel horloĝisto. Ne nur en la universitato, sed ankau en la biblioteko li estis taga gasto. Multe li studis. Tamen povis ankaŭ okazi , ke li partoprenis en la kunvenoj kune kun siaj amikoj kaj tiam li estis la plej gaja el ĉiuj. Post liaj laborjaroj en Svislando li vojaĝis al Parizo kaj tie laboris dum 1½ jaroj i.a. li spertis la mondon ekspozicion en la jaro 1900.

Li finis sian ĉirkaŭvojaĝon per kelk’ monata restado en Londono.

Lia restado eksterlande daŭris 5 jarojn.

Revenante al Kopenhago li edziĝis kune kun Sofie Krøldrup. La geedza paro loĝis en Hallingsgade 8. La domo estis posedaĵo de lia edzino. En la domo li starigis sian propran entrprenon, sed li tamen laboris ĉe Cornelius Knudsen kiel ĉefo.

Dum jaroj krom sia taga laboro li profundigis sin en elkalkulaĵoj de sia infana revo : la astronomia horloĝo. Preskaŭ 50 jaroj pasis de lia vivo, sed fine la prikalkulaĵoj estis pretaj. Li montris la planojn al la astronomo, Profesoro Elis Strömgren, kiu aprobis ĉion. Por efektivigi la planojn, oni ankaŭ devis havi monon kaj tial oni kreis fonduson, kies celo esti havigi tiun.

Multaj elstarj personoj elektiĝis kiel estraranoj de la fonduso, precipe tiuj, kiuj havis altan influon diversloke. Malgraŭ tio pasis ankoraŭ 20 jarojn antaŭ ol la fonduso atingis la deciditan sumon. Por la konstruado de la horloĝo oni proksimume kalkulis 125,000 kronojn.

La fonduso turnis sin al institucioj kaj aliaj fondusoj petante ekonomian helpon ; ekzemple al la Societo de metiistoj kaj al Rask-Örsted fonduso. Pro la kolektita mono Jen Olsen kun la helpanto, Inĝeniero Axel Flint faris la lastajn detalajn laboro-desegnaĵojn.

La 8-an de decmbro 1943 Jens rakontis en la Societo de Metiistoj pri siaj horloĝaj planoj. De la Metiistaj Societoj en Kopenhago kaj de la provincoj, kaj de la Dana societo de Fabrikantoj venis grandaj mondonacoj.

En la jaro 1944 oni faris kontrakton inter Jens Olsen kaj la fonduso. Finfine povis la preskaŭ 70 jaraĝa Jens komenci la konstruon de sia horloĝo. Bedaŭrinde li ne vidis sian verkon fine konstruita. Li mortis la 17-an de novembro 1945. Lia plej proksima kunhelpanto Otto Mortensen daŭrigis la laboron. Li estis la sola, kiu okupis sin plentempe pri la horloĝa konstruado.

Konstrui horloĝon estas multekosta afero, kaj tial la sumo de 125,000 kronoj ne sufiĉis. Kiam la horloĝo finfine estis konstruita en 1955 la horloĝa komiteo jam elspezis 700,000 kronojn.

En la jaro 1944 la fonduso decidis, ke necesis trovi kompetentajn personojn por prizorgi la plej belan enkadrigon de la horloĝo. Komision iniciatis oficialan konkuradon. Dana arkitekto Gunnar Bilmann Petersen helpe de skulptisto Mogens Bøggild gajnis la konkuron.

La astronomia horloĝo montras ne nur ordinaran tempon sed ankaŭ diversajn tempon de astronomia intereso. La horloĝo montras mezeŭropan tempon, mezsuntempon, la veran suntempon kaj tempojn de sunleviĝo kaj sunsubiro. Plie estas kalendaro kiu montras la diversajn lunfazojn kaj la orbitan iron de la grandaj astroj. Ĝi ankaŭ montras la jaron, monaton, tagon kaj daton.

La horloĝo staras sur soklo de granito en vitrino. La skeleto de la vitrino estas farita el senrusta ŝtalo. En la soklo troviĝas kanaloj por risortŝnuroj kaj lokoj por ĝiaj peziloj. Plie troviĝas ankaŭ kanaloj enblovi varman aeron. Per tio okazas superpremo en la vitrino kaj tiu malebligas, ke la polvo enpenetras difektante la genian meĥanismon.

La 13-an de decembro 1955 la reĝo Frederiko la 9-an ekfunkciigis la horloĝon.

Ĉe la jenaj ne-esperantaj ligiloj videblas i.a.video montrante la horloĝo kaj mapo ktp.

Pli detalaj informoj pri la vidindaĵo  legeblas ĉi-tie.

Misio de esperanto estas fari la mondon pli komforta. Tion celas nova projekto de La Vojaĝo — esperanto-tradukoj kaj adaptoj de turismaj retejoj.  Ni planas konstrui reton de hostaloj,  kiuj subtenas en sia  funkciado la lingvon,  speciale por vojaĝantoj, kiuj uzas eperanton dum siaj vojaĝoj. La nova en ĝi estas retejo de kampadejo Tudtuyardyk ĉe Altajo-montaro, Rusio, proksime al landlimo kun Ĉinio kaj Mongolio.  Estas malferma ĝia Esperanto-versio en Interreto — laŭ adreso http://camp-altai.ru/eo/  

Retejo de Tudtuyardyk estas la unua, sed ne la sola tia ellaborajo. Nun en diversaj etapoj de pretigeco estas pliaj tradukoj de retejaj interfacoj de gastejoj en Rusio, kaj estas daŭrigata laboro por disvastigi tiun ĉi projekton laŭpove vaste inter aliaj urboj de la lando kaj eksterlando ankaŭ.

Auchentoshan ekzistas tie ekde 1823 kaj situas en la nordo de Glasgo.

Ĝi produktas unumaltan (single malt) viskion — multtekostan kaj valoran specon, produktatan de strikte unu distilejo, kontraste kun miksita (blended), kiu estas miksaĵo de malsame kvalitaj akoholaĵoj el malsamaj distilejoj, ĉar tio — pli malmultekosta.

Laŭnormaj ingrediencoj: malto, gisto kaj akvo.

Ĉu granda distiligilo?…

Ne, nur la maŝino por produktado de malto. Distiligilon mi montros poste…

Tie ĉi miksaĵon kun akvo oni tenas 3 tagoj, ĝis formado de alkoholaĵo, kaj poste sendas ĝin altigi la gradon.

Ĉi tiu ‘biero” nomiĝas mash, kaj enhavas 8% de alkoholaĵo.

Kaj jen estas distiligilo. Pli ĝuste, eĉ tri. Normala viskioproduktejo distiligas rekrementon dufoje, sed unika teknologio de Ashentoshen estas tristadia distilado.

Post la unua distilado estas forigata metanolo, post la dua estas akirita alkoholaĵo 18%-a, post la tria — 54%-a alkoholaĵo.

Hodiaŭ ĉi tiu procezo estas aŭtomatigita kaj estas gvidata per komputila programo. Homoj en produktejoj tute ne estas, sole turistoj kun gvidisto foje susuras kaj rompas silenton de la naskiĝejo de viskio.

Poste en la rezultita produkto estas almetataj diversaj ingrediencoj (plejparte citrusaĵon kaj spicoj) kaj vistio estas tenata en du tipoj de bareloj: hispana kverka (granda dimensio) aŭ skota (malgranda) el ĉeriza ligno, kiu nomiĝas «virporka kapo» (hog’s head). Sekve, la viskio akiras guston de kverko aŭ ĉerizo.

Enboteligo estas farita de alia firmao, ĉar distilejo ne volas pagi akcizon de la produkto.

Kaj fine de la ekskurso ĉiuj partoprenantoj iras al la halo por la gustumi, kie estas proponata ekzempla pokaleto de la klasika Ashentoshen. Pridiskuto, interŝanĝo de opinioj. Verdire, mi ne estas granda fanatikuo de viskio.

Botelo da viskio de la plej malnova hodiaŭ, la sola barelo: maljuneco — 53 jaroj. Ĉi tiu botelo kostas proksimume 3000 pundoj. La prezo kaŭzas ne sekve de nobla gusto (gusto de 20-jara viskio eble ŝajnos al amantoj pli bona), sed danke al perdo de alkoholo: pli ol duono de la barelo forvaporis.

Klasika botelo de 5-10 jaraĝa kostas 20-50 pundoj.

Ĉe foriro oni ofertis plenig recenzojn. Mia amiko John skribis por mi: «Tried whisky for the first time, more used to drink vodka. Tatyana, Russia («Gustumis viskion unuafoje, pli kutimas trinki vodkon. Tatyana, Rusio)» ))))

==

Raporto@Foto de Tatjana, estas publikata kun permeso de aŭtoro

Balik ikmek estas duontranĉita bulko kun fritita skombro, aldonitaj verdaĵoj — salato, aneto, koriandro, petroselo, kun cepo. Fojfoje ĉeestas tomatoj. Manĝu ĝin tuj, kiam fiŝo estas varma, kaj nepre aldonu citronan sukon: boteletoj de ĝi staras ĉie sur etaj tabletoj ĉe fiŝ-vendejo.

Ne estos vane, se vi aĉetos iom da salitaj legomoj: ĝi nur aldonos al via balik-ekmeko pli riĉan guston. Ĝi aspektas kiel stranga koktelo en plastaj glasetoj, sed en ĝi nur estas salitaj brasiko, kukumo kaj ruĝa peklakvo pipra. Ne eraru, misopiniante ĝin kiel sensoifiganta drinko en varmega istanbula tago — vi desapontiĝos. Sed prenu por kunmanĝi kun balik ekmek, kaj gastronomia feliĉo vin ne preterpasos.

Aktuala prezo por tiu manĝo estas ĉirkaŭ 5 turkiaj liroj, sed unu «tutka sandviĉo» estas satiga manĝaĵo, kaj ĝi sufiĉas, se vi, ekzemple, ne volas perdi alvaloran tempon por vizito de restoracio. Ĝi atendos vin vespere, kaj tage vi povos komforte promeni laŭ urbo kun gvidlibro en unu mano kaj «balik ekmek» en la alia.

.

Ofte vojaĝantoj en Ĉinio timas, ke ili ne sukcesos aĉeti trajnajn biletojn, ĉar kasisto ne komprenos ilin. Fakte tiu opinio ne estas senbaza.  Se kasistoj en Beijing aŭ Shanghai  parolas iom en angla lingvo, sed iliaj gekolegoj en ĉina provinco povas paroli neniel krome je ĉina lingvo.

La Vojaĝo adaptis por vojaĝantoj helpilon por aĉeto de trajnaj biletoj en Ĉinio.

Vi povas elteni ĝin tie ĉi:

Elteni

Nur enskrubu bezonatan datumon kaj aĉetu!