Laŭ Transsiberia fervojo en Ĥanojo

Pli ol  2 jarojn antaŭ estis anoncita en nia  retejo projekto de Karavano al Hanojo. Unue ĝi eĉ ne estis “karavano”, sed nur «vojaĝo»… Esperantistaj ŝablonoj estas ne tre ŝatataj, kaj ni preferas vojaĝi kaj ne “kongresi”.  Do, la karavano estis planata certe kiel vojaĝo memsufiĉa. Sed esperantistoj, bedaŭrinde,  pli ŝatas partopreni en diversaj kongresoj ol vojaĝi tra mondo.
Eĉ hodiaŭ, kiam mi sendas ligilojn al artikoloj de la retejo pri vojaĝaj raportoj en esperanto-societoj, grupetoj ktp en socoaj retoj,  ĝiaj membroj foje indignas: “Kial vi sendas tion en nia grupo!? Ĝi estas por informiĝi pri la perspektivo de la Esperanto-movado.”  …mi ne scias kiel komprenigi ilin, ke sen praktika uzado de la lingvo ĝi tute ne havos perspektivojn…
Tamen, unu el partoprenantoj de hanoja UK diris mallaŭte en la kulisoj, taksante la kunvenon: “Fakte ĝi estas turismo…”. Mi tute konsentas.
Nia “trasiberia” projekto komence supozis tri variantoj de itineroj: 1) tra Altajo al ĉina urbo Urumĉi, kaj vjetnamia landlimo ĉe Kumning,  2) laŭ Trasiberio ĝis postbajkala trapasejo en Ĉinio 3) tra Mongolia ĉefurbo Ulanbatoro kaj Pekino. Fin fine estas elektita la tria, ĉar altaja varianto estis tro peniga, kaj ĉina (preterire Mongolion) bezonis saman tempon, sed estis malpli interesa. La itinero estis aldone korektita kaj trapasis ne Kumning, sed Nanning, alia urbo najbara kun Vjetnamio.
1karavano2karavano

 

 
3karavano

Kaj startis pretigado.  Senĉese mi interŝanĝis leterojn kun perantoj en diversaj lokoj de tutmondo, klarigante por mi eblecojn kaj opciojn de la vojaĝo. Laŭbezone — telefonis en diversaj survojaj urboj de Rusio, Mongolio kaj Ĉinio. Poste estis konstruita reta aliĝilo, kaj mi startis reklamadon de la vojaĝo.

Plej abomena okazis reago de tiel nomataj “movadanoj” ruslandaj, kiujn mi alvokis partopreni en karavano kaj helpi ĝian organizadon. Okazis, ke  tiuj personoj, kiuj plej multe kriis pri ilia “agado por movado” rifuzis proponon unuavice. Kaj kelkaj eĉ penis malhelpi. Sed eble, pri tio kaj tiuj mi plu diros poste.  Sed vane tiuj movadanoj esperis pri mia fordecido.

Tago post tago, monato post monato, proksimiĝis tempo de starto de la karavano. Jen aliĝis kam 21 partoprenanto el Brazilo, Francio, Nederlando, Norvegio, Rusio — kaj brazilia grupo okazis plej amasa — 15 karavavanoj!

Kaj 6 julio mi forlasis hejmon, por 50 plenaj tagoj de vojaĝo. La 8a de julio ni renkontiĝis en Moskvo kaj startis!

moskvo6

moskvo4

moskvo3

moskvo11

Kaj fin fine Karavano al Hanojo laŭ Trasiberio (aŭ Transsiberia fervojo, hehe…) estas sukcese ojkazinta, kaj jam estas nur historio. Sed rememoroj pri ĝi vizitas nin pli kaj pli…

Raportoj de LV pri Karavano

(raportoj estas publikotaj laŭvice tuj post pretigo)

Rememoroj pri Trasiberia karavano
Karavano: starto en Moskvo
Filmo: du karavanaj tagoj en Moskvo
Ĉi tie startas Trasiberio
Jekaterinburga tago
– Laŭ Trasiberio
– Renkonto kun Bajkalo
Ĉirkaŭbajkala fervojo
– Lando de Eterna Blua Ĉielo (Mongolio)
– “Subĉielujo” (Ĉinaj skizoj)
– Saluton, Hanojo
– Tagoj de UK
– IJK kaj iom pli

Publikaĵoj en diversaj lokoj pri Karavano

  • En revuo «Esperanto», n-ro 1261 (9) • Septembro 2012

esperantopages

*Por eviti eraroj kaj miskomprenoj koncerne de la karavano al Hanojo  ni bezonas klarigi ke s-ino Tatjana Loskutova, Rusio, neniam partoprenis organizlaboron aŭ alian agadon porkaravanan, neniel rilatas al la retejo www.vojagxo.info kaj projekto La Vojaĝo. Ĉiuj asertoj pri ŝia organizlaboro aŭ efektivigo de la karavano estas falsaj.  La karavano estas efektivigita nur uzante proprajn resursojn de projekto La Vojaĝo, kaj meritoj de s-ino Loskutova tute mankas en ĝi.

Se vi trovis eraron, elektu ĝin kaj premu Shift + EnterKlaku ĉi tie! por sciigi nin.

Pli de aŭtoro

La Vojaĝo © 2017 Kopirajtoj por publikitaj materialoj estas protektitaj.

Funkciigata de WordPress